Wildvang Malawi Cichliden zijn zorgvuldig behandeld voor dergelijk parasieten en schimmelinfecties voordat ze worden verscheept naar de groothandel.
Uit voorzorg is het toch raadzaam, ondanks de behandeling, dat u de vissen voor een geruime tijd (+/- 2 maanden of langer) in een quarantaine aquarium plaatst, zodat het risico van een grote uitval bij uw vissen wordt beperkt.
In die maanden dat ze in het quarantaine aquarium zitten kunt u ze goed observeren en controleren of er enige tekens van ziektes zijn.
Indien dit het geval zou zijn, kunt u altijd de vissen in het quarantaine aquarium behandelen met de juiste dosering en passende medicatie.
Vergeet niet, voorkomen is altijd veel effectiever dan genezen!

Twee bekende ziektes waardoor Malawi Cichliden vaker bezwijken in gevangenschap is stip en bloat.

Stip (Ichthyophthirius multifilis) verschijnt als kleine (zout korrelgrote) witte vlekken over het lichaam.
Voordat het zichtbaar wordt zijn er al tekens van “vaak” en regelmatig schuren tegen decoratie materialen of op de bodem.
Stip kan makkelijk worden behandel met de diverse, op de markt verkrijgbare, vismedicijnen.

Bloat daar in tegen, is “vaak” de onoplettendheid van de aquariaan.
Het wordt voornamelijk veroorzaakt door slechte waterkwaliteit, stress en door gebruik van de onjuiste voeding.

Bij de waterkwaliteit is het daarom ook altijd een voorzorg om de nitraat en nitriet waardes te meten, en indien nodig in te grijpen.

Probeer tevens zoveel mogelijk stress te verkomen, en geef de vissen de kans om te wennen.

Wat betreft voer, is het vaak dat er te veel wordt gevoerd en de verkeerde soorten voedsel worden gevoerd.
Voedsel met veel eiwitten zullen leiden tot een ontstoken spijsverteringskanaal, waardoor de vis een opgeblazen uiterlijk zal krijgen.
Zodra dit stadium is bereikt zal de vis zijn gestopt met eten, en is het een kwestie van dagen voordat de vis (helaas) sterft.
Lees meer over bloat
De beste behandeling is wederom, voorkomen is altijd veel effectiever dan genezen!

Het artikel stockeren en verzenden van Malawi-cichliden door W. Deproost is zeker de moeite waard als u meer wilt weten tussen het vangen en verzenden.

Gerelateerde artikelen:

1. Gatenziekte – Octomitus Hexamita
2. Witte Stip – Ichthyophthirtasis
3. Peperstip – Oodinium pillularis

LET OP:
Bevriezing doodt deze bacterie NIET… ook niet bij diepvries muggenlarve.
Sterilisatie van de muggenlarve is beter.

TIP:
Als u kans op VisMB wilt vermijden moet u zo weinig mogelijk muggenlarve/vers de vase voeren.

Als VisMB voorkomt in de gonaden van een vrouwelijke vis dan kan deze ziekte doorgegeven worden aan de eieren.
Overbevolking en slechte selectie bij de kwekerijen leiden ook tot deze VisMB.

De lange incubatieperiode van ongeveer 6 weken maakt het moeilijk om tijdig de ziekte te ontdekken.
En bovendien is ze niet meer te genezen als ze al zoveel schade heeft veroorzaakt.
Door deze schade en verzwakking van de vis kunnen er nog andere (vooral bacteriäle) infecties optreden.

Mycobacterium is een grampositieve bacterie waardoor de meeste antibacteriële medicijnen (die wij kennen en die werkzaam zijn tegen gramnegatieve bacteriën) niet helpen.
Komt vooral voor in de nieren en milt, maar ook in de lever, de darmen en/of maag en de huid als knobbeltjes (tuberkels) van 1-4mm grootte.
Als we een drukpreparaat maken van de organen kunnen we duidelijk de knobbeltjes herkennen.

VisMB komt vooral voor bij de kweek van Anabantidae, Characidae, Cyprinidae, Aplocheilinae, Aplocheilichthyinae, Cichlidae.

Ziektebeeld:
De vissen worden lethargisch, liggen op de bodem, verstoppen zich, hebben weinig eetlust, ofwel vermagering ofwel krijgen ze een gezwollen buik, ex-oftalmie, troebele ogen, versnelde ademhaling, verkleuring (meestal donkerkleuring), uitrafelen van de vinnen, witte etterige huidwonden of uitstulping, soms huidzweren en soms misvormingen.
Komt regelmatig voor bij oude vissen.

Behandeling:
Voorkomen is dus beter dan genezen: door goede selectie, euthanasie van de zieke vissen en desinfectie.
Alleen behandeling in het beginstadium van de ziekte (meestal bij de kweker) zou goede resultaten kunnen opleveren.
Erythromycine, Rifampycin, Streptomycine bij experimenten hebben resultaten gegeven en ook Kanamycine zouden kunnen helpen.
Ook zouden Tetracycline, Minocycline, Doxicycline of Tylosine helpen.

Informatie voor de aquariumliefhebber:
We hebben meestal te maken met vergevorderde stadium en dan is een behandeling niet praktisch en moeilijk uit te voeren.
We geven dan het advies om op de zieke vissen euthanasie te plegen, verspreiding te voorkomen en desnoods alles grondig te desinfecteren.

Informatie voor de kweker:
Wij moeten gedurende minimaal 1 maand behandelen met medicijnen via het voer (1x week medicinaal voer geven). Dosis: te proberen met Rifampicine, Isoniazide of Minocycline (te verkrijgen in Europa) 0,2-0,3 gr/100gm visvoer.

Opmerking:
Mycobacterium kan ook bij de mens een infectie veroorzaken indien hij met niet verzorgde wonden rechtstreeks ermee in contact komt.
Deze ziekte is goed te behandelen als de huisarts daarvoor de goede medicijnen voorschrijft.

Bron: De nieuwe wegwijs in visziekten van Gerald Bassleer.

Gerelateerde artikelen:

1. Black Stripe disease
2. Peperstip – Oodinium pillularis
3. Neonziekte – Plistophora hyphessobryconis

Over het algemeen gebruiken Posthodiplostomum trematoden de vis als tweede tussengastheer, voorafgegaan door de release van slakken (de eerste tussentijdse host) en gevolgd door de infectie bij vogels (de definitieve host).

Behandeling:
Er word geschreven dat dit is te bestrijden met het middel Praziquantel.
Dit is niet met zekerheid te zeggen.

Maar tevens word er geschreven dat zij minder gevoelig zijn voor antiparasitaire middelen omdat ze in dit tussenstadium ingekapseld zitten.
De volwassen zouden wel gevoelig voor antiparasitaire middelen.

Gerelateerde artikelen:

1. Black Stripe disease
2. Flagellaten – Malawi-Bloat – Tropheusziekte
3. Draadwormen – Nematoden

Deze aandoening is eigenlijk geen ziekte maar een teken van een ontsteking.
Het oog puilt naar buiten door een ophoping van vocht achter of in het oog.
Het eerste kenmerk is het bol staan van één of zelfs allebei de ogen.
In een later stadium zult u een vlies rondom het oog zien, deze vlies houd het oog op zijn plaats.
De vis zal steeds minder interesse tonen voor het voer, en de vis zal zich misschien gaan schuren aan het oog, er ontstaat een infectie die gaat irriteren.
Zonder een behandeling is de kans groot dat de vis het oog zal verliezen.

Bij een aandoening aan één oog, kan de oorzaak zijn dat de vis zich heeft gestoten aan het oog, dit kan zijn gebeurt bij het jagen van de vissen onderling, of door een schrik reactie, het kan ook zijn gebeurt bij het vangen of de transport van de vis, met andere woorden stress.

Het gebruik van zout geeft hierbij goede resultaten, 1 a 2 eetlepels zout op 1liter water, dit kunt u desnoods herhalen.

Zou er spraken zijn van beide ogen, dan is er meestal een bacterie infectie, een infectie met vochtophoping achter het oog, veroorzaakt door parasieten of zelfs wormen.

Hier is dan spraken van slechte waterkwaliteit, een te hoog nitriet, een oorzaak die kan zijn ontstaan door slechte filtering of een gebrek aan waterverversing.

Het is dan ook raadzaam om gelijk het water voor 50% te verversen, veel water verversen kan goed helpen.
Eventueel kunt u hierbij ook gebruik maken van wat zout, het kan nooit kwaad.

Bacteriële infecties, verwondingen en de waterkwaliteit zijn de meest voorkomende problemen.
Ook kan de vis lijden aan een Mycobacterium infectie of een inwendige schimmelziekte, maar dan zou je meer aan de vis moeten zien.
Daarbij tevens de vraag wat is er gevoerd ?
Deze parasieten kunnen ook via het voer uiteindelijk achter het oog zijn gekomen.

Bent u niet zeker na het meten van de waterwaardes, of denkt u dat het geen geval van stress “jagen” is geweest, kunt u het beste de vis isoleren voor een behandeling met een antibioticum met een breed spectrum bijvoorbeeld eSHa2000 of FMC.
Zou het antibioticum naar een tijdje niks hebben geholpen, en u merkt dat de vis veel pijn heeft laat de vis dan niet langer leiden en geef de vis een pijnloze dood.

Gerelateerde artikelen:

1. Vin- en staartrot
2. Wildvang in quarantaine
3. Flagellaten – Malawi-Bloat – Tropheusziekte

Is dit besmettelijk voor de andere vissen? Nee

Oorzaak

Sommige vissen hebben een zwemblaas, de zwemblaas is een orgaan “een zak boven de darm en onder de ruggengraat” in de vis met een dun omhulsel en is met gas gevuld, dit zorgt voor de stijgkracht van de vis, hierdoor kan de vis op gewenste hoogte zwemmen.
Door een beetje gas uit de zwemblaas te laten, daalt de vis, door er gas bij te laten, stijgt de vis.

Indien de vis dus problemen heeft met zijn zwemblaas kan hij de stijgkracht niet meer regelen en zichzelf niet meer stabiliseren, en maakt dan tollende bewegingen.

Behandeling

Deze behandeling is niet eenvoudig!
Plaats de vis in een quarantaine bak met een lage waterstand, deze lage waterstand zorgt ervoor dat de vis zijn krachten kan sparen in plaats van veel moeite te doen om naar boven te komen.
Zorg voor een goede rustige filtering, en verhoog de temperatuur enkele graden per dag “2 a 3 graden per etmaal” tot u een temperatuur heeft bereikt van een 28 a 29graden.
Laat de vis hier een weekje in zwemmen, en verlaag daarna de temperatuur geleidelijk.

Indien er na een week geen verbetering optreedt is het aan te raden om de vis uit zijn lijden te lossen.

Gerelateerde artikelen:

1. Witte Stip – Ichthyophthirtasis
2. Peperstip – Oodinium pillularis
3. Buikwaterzucht – ascites, dropsy

Deze parasiet komt het meeste voor bij vijvervissen maar ook in een aquarium kan deze parasiet voorkomen.
De parasieten komen het vaakst voor bij pas geïmporteerde vissen.

Besmetting:

Het is de vrouwelijke Anker Worm die de meeste problemen veroorzaakt, de mannetje sterven vrij snel nadat ze voor de bevruchting hebben gezorgd.
Ze hecht zich aan de vis, en blijft ingesloten in het lichaam zitten terwijl ze haar ei zak doet ontwikkelen.
Uit de eitjes komen vrij levende larven die binnen een paar dagen een gastheer moeten vinden om te kunnen overleven.

Het grootste probleem is dat ze het risico verhoogd, waardoor de vis sneller besmetbaar is voor andere ziektes en infecties zoals bijvoorbeeld een schimmel infectie.
Bij ernstige aantastingen kan er een gewichtsverlies voorkomen die zelfs de dood tot gevolg kan hebben.

De symptomen van Anker Wormen zijn dat de vissen zich tegen alles wat zich in het aquarium bevindt gaat schuren.
Na geruime tijd “zonder behandeling” ontstaat er een ontstoken gedeelte op de huid van de vis, wat weer andere ziektes met zich mee kan brengen.

Behandeling:

Effectief is het gebruik van een organofosfor insecticide zoals metriphonaat of kaliumpermanganaat voor het elimineren van de vrij zwemmende larven en de volwassen.
Voeg een passende dosis van het middel toe aan het water van het aquarium, bij kaliumpermanganaat zal het water kleuren.

Aangehechte Anker Wormen kunnen met de hand worden verwijderd.
Haal elke aangetaste vis afzonderlijk uit het water voor een behandeling.
Houd de vis gedurende de behandeling in een zachte, vochtige doek, in bedwang en zorg dat de vis voor elke behandeling slechts enkele minuten uit het water hoeft.

Met behulp van een pincet worden de Ankerwormen snel en toch zorgvuldig verwijderd.
Plaats het pincet zo dicht mogelijk bij de aanhechtingsplaats en trek de ankerworm eruit.
Dep daarna de desbetreffende plek en omgeving met mercurochroom of gelijkwaardig antiseptisch middel.
Na een week of twee zal een herhaling van deze behandeling nodig zijn.


Ook kunt u bij gebruik maken van kaliumpermanganaat oplossing van 10mg per liter, en zet de vis met de Ankerwormen in het water voor een 20 a 30tal minuten.

Tevens is het raadzaam om toch de gehele bak een behandeling te geven zodat u er zeker van bent dat er geen Ankerwormen meer aanwezig zijn.
Gebruik 2mg kaliumpermanganaat op elke liter aquarium water, zoals eerder vermeld zal het water gaan kleuren.

Foto’s met dank aan: Toon en Marian


Andere methodes:
In quarantaine, behandeling met natriumchloride 20gr /liter voor 10 a  45 minuten of 5gr /liter voor 5 dagen.
Lernex van Colombo.
Doden van de vrij zwemmende larven en volwassen wormen door een ontsmettingsmiddel te gebruiken bv. mengsel van Formaline en Malachietgroen.
Dimilin dood de volwassen ankerwormen niet, maar de wormen vervellen en gaan daaraan dood, dosering: vloeibaar (50%: 0,5cc/1000 liter, 3 maal toepassen om de 6 dagen.
Flubenol, de werkzame stof hierin is flubendazole.
Formaline, chloramine T, soms keukenzout.
Volwassen exemplaren met een pincet van de vissen halen.

Gerelateerde artikelen:

1. Draadwormen – Nematoden
2. Black Stripe disease
3. Pop-Eye / exophthalmus

Deze ziekte komt soms bij vissen, die in grotere meren gekweekt worden of bij wildvangvormen voor.
Hier zijn speciaal de Malawicichliden te noemen.
De parasiet besmet de kieuwen en de ziekte kan qua ziektebeeld in het beginstadium snel met Costia verwisseld worden.
De vissen happen naar lucht en worden lusteloos.
karakteristiek voor Cryptobia is het ontstaan van donkere plekken of over het hele lichaam verspreide strepen.
Ook andere organen kunnen besmet worden.

Oorzaak.

Cryptobia is een flagellaat met twee flagellen en een onregelmatige structuur.
Hij wisselt van gastheren.
Naast de vissen zijn wormen de andere gastheer, vooral bloedzuigers kunnen vissen besmetten.

Behandeling.

De bestrijding kan met middelen zoals ze voor de bestrijding van Spironucleus en Octomitus gebruikt worden gebeuren.
Met Hs Products: Spirocell is deze ziekte meestal te bestrijden.

Gerelateerde artikelen:

1. Neonziekte – Plistophora hyphessobryconis
2. Slaapziekte – Trypanosoma species
3. Peperstip – Oodinium pillularis

Grijze plekken over het hele lichaam, de vinnen en de kieuwen tonen meestal een bacteriële infectie die door Columnaris bacteriën wordt veroorzaakt.
Deze vlekken worden later tot bloedige plekken of platte huidzweren.
Ook kunnen de vinnen en de staart weefselafbraak tonen.
Deze ziekte is zeer besmettelijk en heeft vaak de dood van de vissen tot gevolg.

Oorzaak.

Twee verschillende soorten Myxobacteriën (Flexibacter columnaris en Cythophaga psychrophila) veroorzaken deze ziekte.
Cythophaga vinden we in koud water en Flexibacter in warm water.
Deze bacteriën besmetten aanvankelijk de huid van de vissen en dringen later door tot aan de inwendige organen.

Behandeling.

Met Colombo: Bactyfec / Anti-Columnaris of HS Products: Unicell / Flexicell of Sera: Ectopur / Baktopur / Baktopur direct is deze ziekte meestal te bestrijden.
Bij gebruik van antibiotica tonen deze bacteriën vaak resistentie.
Nog beter is het de vissen tijdens de behandeling met een medicinaal voeder zoals HS Nutri Protect fijn of grof te voederen.

Gerelateerde artikelen:

1. Schimel – Saprolegnia
2. Vin- en staartrot
3. Rode Huidzweren

Wanneer Afrikaanse cichliden zichzelf schuren, heeft dit een andere oorzaak.

Diverse formaten Afrikaanse cichliden schuren zich zelf, ook jongbroed die pas een paar uurtjes zijn losgelaten door de moeder kunnen zich gaan schuren.

De oorzaak van het schuren komt hoogwaarschijnlijk door de verandering van het water, of door verkeerde watervoorwaarden, Afrikaanse cichliden vereisen zeer hard water, een hoge KH is bij dit soort gewenst.

Door het filteren over bepaalde filtersubstraat houdt u het water op de juiste KH waarde, zodra het filtersubstraat is verzadigd zal het niet meer voldoen om de juiste waterwaardes te hanteren, en het water zal zachter worden.

Dit kan een oorzaak zijn van het schuren bij Afrikaanse cichliden.
Het meest voorkomende is een drastische waterverandering, een verandering van de temperatuur, PH of de hardheid.

Meestal gebeurt dit bij het verversen van het water, en het schuren van de vissen zal het eerste uur toenemen.
Dit is omdat zij moeten wennen aan een nieuwe osmolariteit (aantal moleculen per liter).
Hun huid zal worden geïrriteerder en het schuren is een poging om dat ongemak te verminderen.
Als het water niet binnen de ideale waardes zullen worden gebracht, zal het schuren toenemen en de vissen zullen hun slijmvlies en schubben zodanig beschadigen dat er wonden zullen ontstaan.
Deze wonden kunnen leiden tot besmettingen of erger, de dood van de vis.

Voordat u zich dadelijk zorgen gaat maken over uw vissen, het kan dus totaal geen kwaad als Afrikaanse cichliden zich af en toe eens schuren, wel kan het kwaad als ze dit regelmatig tot heel vaak gaan doen.
Het is dus raadzaam bij zwaar beschadigde vissen of bij het constateren van regelmatig tot veel schurende vissen uw waterwaardes te controleren.

Gerelateerde artikelen:

1. Wildvang in quarantaine
2. Witte Stip – Ichthyophthirtasis
3. Costia – Ichthyobodo necatrix

Diagnose en preventie

Een witte vlek is een symptoom, wat niet betekent dat we ook de oorzaak kennen.
In de eerste plaats moeten we ons afvragen wat de oorzaak is.
Daarna kan er een juiste behandeling worden gegeven.
In het beginstadium is een ziekte beter te behandelen dan in een gevorderd stadium.
Daarom is observeren heel belangrijk.
Iedere aquariumhouder moet regelmatig naar de dieren in het aquarium kijken.
Zo wordt iets ongewoons sneller opgemerkt, en hoe sneller er iets aan de afwijkingen wordt gedaan, hoe groter de kans dat het weer helemaal goed komt.

Oorzaken en ziektenbeelden

Door diverse factoren worden vissen, evenals andere levende wezens, ziek:
- slechte waterkwaliteit (te veel nitriet of ammonium bijvoorbeeld)
- overbevolkt aquarium (te veel vissen of te weinig schuilplaatsen)
- parasitaire aandoeningen (wormen, witte stip, bacteriën)
- verkeerde voeding (vitaminegebrek, voedsel met zware metalen of bacteriën, overvoeding)

Het is belangrijk dat zo vroeg mogelijk in het ziekteproces wordt ingegrepen.

Een vis onder stress verzwakt. Aanvankelijk kan men uiterlijk nog niets waarnemen.
Maar als stress aanhoudt, zal de vis na een tijd bijvoorbeeld aan de kant van het aquarium blijven stilhangen of met toegeknepen vinnen gaan schommelen.
Hij komt niet meer eten of krijgt hiertoe geen kans omdat hij wordt verjaagd.
Als in dit stadium te lang wordt gewacht zullen de echte symptomen niet lang meer op zicht laten wachten.
De vinnen kunnen gaan rafelen , er verschijnt een zweertje op de huid of de vis ademt wat sneller.
De vissen kunnen vlak onder het wateroppervlak gaan hangen en uiteindelijk dood gaan.
Het is verstandig om zieke en nieuwe vissen onder te brengen in een quarantaineaquarium.
Er zijn namelijk heel veel ziekten die niet duidelijk zijn in het beginstadium, en pas later tot uiting komen.
Als u deze vissen direct in het aquarium hebt ondergebracht, bestaat er een risico voor de hele populatie.
In een quarantaineaquarium kunt u zonder risico medicijnen toedienen.
Bij het toedienen van medicijnen in een goed functionerend aquarium bestaat de kans dat de (gunstige) bacteriepopulatie in het filter afsterft of dat bepaalde gevoelige (maar gezonde) vissen reageren op de medicatie.
Een quarantaineaquarium is dus zeker geen overbodige luxe!

Het is een gouden regel om dode vissen zo snel mogelijk uit het aquarium te verwijderen.

Voeding

Veel vissen hebben de gewoonte om naar het glas te zwemmen als u in de buurt komt.
Het lijkt dan dat de dieren hongerig zijn, maar dit is meestal niet het geval!
Overvoeding met als gevolg een vette lever komt veel meer voor bij vissen dan uitgehongerde vissen!

Overvoeding kan zelfs de dood veroorzaken.
In de dierentuin krijgen vissen 2- a 3-maal per week eten.
Jonge dieren hebben wel dagelijks en soms zelfs meerdere keren per dag voer nodig.

Levend voedsel geven is prima, maar u kunt er ook problemen mee in huis halen.

Als vissen vervoerd worden, moeten ze eerst vasten tot hun darm helemaal leeg is.
Op die manier kunnen ze het transportwater niet erg bevuilen.
Na het vervoer is het verstandig om de voedering langzaam op te bouwen anders kunnen de vissen zich overeten en sterven.

Vitaminetekort

Vissen kunnen zelf geen vitamine C aanmaken, maar hebben deze stof wel nodig om te kunnen groeien.
Een tekort aan vitamine C geeft kromme ruggen en slappe kieuwdeksels.
Vissen die uitsluitend met droogvoer in leven worden gehouden, lopen risico op een tekort.
Droogvoer heeft namelijk een beperkte houdbaarheid.
Bij de fabricage gaan door het droogproces al veel vitamines verloren.
Laat voer nooit te oud worden omdat er dan ook vitamines verloren gaan.

Waterkwaliteit en vergiftiging

60% van de beginnende visziekten vindt een oorzaak in slechte waterkwaliteit.
Aquariumwater is niet stabiel.
Regelmatig meten van de pH en het ammoniagehalte is dan ook noodzakelijk.
Ammonia komt in het water terecht via de kieuwen en urine van de vissen, en door de afbraak van voedsel en planten.
In een biologisch filter wordt dit ammonia omgezet in het eveneens giftige nitriet en dit gaat later over in het minder giftige nitraat.
Nitraat zorgt voor de groei van de planten (en algen).
De omzetting van ammonia naar nitriet en nitraat gebeurt door bacterien die in het aquarium aanwezig zijn.
Bij een ammoniavergiftiging schieten de vissen als gekken door het water en sterven plotseling.
De overige vissen moeten dadelijk in totaal vers water worden overgebracht.
Wanneer slechts een deel van het water wordt ververst, zijn er risico’s.
als er teveel ammonia in het water zit, gekoppeld aan een lage pH, dan gaat die pH bij een gedeeltelijke waterverversing stijgen.
Ammonia wordt dan omgezet in ammoniak, dit is zeer giftig en dodelijk. In andere gevallen, zoals een nitrietvergiftiging, volstaat een gedeeltelijke waterverversing.

Nitriet neemt, net als koolmonoxide, in het bloed de plaats van zuurstof in.
Bij een nitrietvergiftiging hebben de vissen het benauwd en zoeken gezamenlijk de zuurstofrijke plaatsen op.

De gasblaasjes is herkenbaar aan luchtblaasjes in de staartvin.
Deze situatie berust op het hetzelfde principe als de caissonziekte bij duikers.
Meestal treedt deze aandoening op bij een nonchalante waterverversing.
Leidingwater uit de boiler wordt onder druk geleverd en zit vol luchtbellen.
Als nu koud water wordt gemengd met warm water, stijgt de temperatuur en vormt de aanwezige luchtbelletjes.
Die belletjes of gasblaasjes kunnen in de bloedvaten terechtkomen.
Zo’n luchtbel verstopt een bloedvat en laat geen bloed meer door.
De regio achter de bel wordt niet meer voorzien van bloed en sterft af door zuurstoftekort.
En zo ontstaat er vinrot. Bij jonge visjes gaat ook de zwemblaas stuk.
In de natuur zien we sporadisch een dergelijke toestand optreden bij algenbloei in water waarop de volle zon schijnt.

Als plotseling veel of alle vissen sterven, gaat het vaak om vergiftiging. Helaas worden deze meestal door onszelf veroorzaakt.

De achterwand van een aquarium wordt vaak gemaakt van tweecomponentenschuim.
Als dit niet goed is uitgehard, komen er stoffen in het water die de nieren aantasten en enorm giftig zijn.
Vissen met dit pit probleem zijn te herkennen aan een vochtophoping rond de ogen.
Bij de vinnen zijn blaren te zien en er is sprake van schubruigheid.
De schubben staan rechtop, net als schuurpapier. Het lijkt alsof de vissen hun vocht niet meer kwijt kunnen.

Een verkeerde dosering van medicijnen kan ook dodelijk zijn.
Houdt u daarom altijd aan de juiste dosis! Sommige medicijnen kunnen erg schadelijke bijwerkingen geven.
Dit hangt onder meer af van de gevoeligheid van de vissoort.

Verwonding

Trauma’s of verwondingen kunnen ook dodelijk zijn.
Als er in het aquarium onvoldoende schuilplaatsen zijn, zullen territoriumvormers gaan vechten met verwonding als gevolg.
Oogletsels kunnen ontstaan wanneer vissen in en plastic zak worden vervoerd, daarom moeten de hoeken van deze zak afgerond zijn.
Bij het vervoer beweegt het water, de vissen zullen zich als reactie hierop proberen klem te zwemmen in een hoek.
Bij een niet-afgeronde hoek, schuurt de plastic zak over het oog met beschadiging als gevolg.
Bij vervoer kunt u de hoeken van de zak omhoog plakken.
Bij niet ernstige gevallen kan deze oogaandoening worden behandeld door de vissen in zo zuiver mogelijk water te plaatsen om infectie te voorkomen.
Soms wordt ook wel 3 gram zout per liter water toegevoegd.
Hierdoor wordt het slijmvlies beschermd en de vis kan er continu in zwemmen.
Als het oogprobleem erger wordt, moet er een antibioticum aan te pas komen.
Dit wordt in het water gedaan. Heel soms is een operatie de enige mogelijkheid.
Als er niet behandeld wordt, komt er een putje in het oog en is het oog verloren.

Infectieziekten

Er zijn diverse infectieziekten, de oorzaken kunnen o.a. bacterieel of viraal zijn.
Een degelijk onderzoek geeft uitsluitsel en biedt meteen de mogelijkheid om een juiste therapie in te stellen.

Parasieten

In de natuur zijn de overdrachtsrisico’s klein, omdat het verspreidingsoppervlak zo groot is.
Daardoor wordt voor parasieten de kans om een nieuwe gastheer te vinden beperkt.
In het aquarium is dat niet het geval.
Daar leven veel vissen op een klein oppervlak en in een klein volume.
Worminfecties kunnen zich o.a. in de darmen voordoen.
Darmwormen nemen de vitamines weg en de jonge vissen groeien niet meer.

Onderzoek van een van de vissen is noodzakelijk.
Daarbij wordt een dun schijfje van de darm gesneden en onder de microscoop bekeken.
Daarna kan een behandeling worden gegeven, ook aan de ouderdieren.
Als dit niet gebeurd zal de ziekte worden doorgegeven aan de jongen en aan met het transport meeverhuizen naar eventuele andere aquaria.

Bij onderzoek van de uitwerpselen worden wormeieren gevonden en kan men ook bepalen om welke soort wormen het gaat.

Wormstaar vertroebelt de vissenogen en komt alleen voor bij wildvangdieren.
De wormen zitten tegen de lens aangekleefd. De vissen zien slecht, maar kunnen zich in het aquarium nog handhaven.

Eendenmosselen (die bekend staan als een goed biologisch filter) kunnen tussengastheer zijn van wormen.

Bepaalde lintwormsoorten, hebben een ingewikkelde cyclus en komen daarom vooral bij wildvangdieren voor.
Ze kunnen echter ook in het aquarium komen door de vissen levende Cyclops te voeren.
Deze voedseldiertjes zijn namelijk tussengastheer.
In een goed draaiend biologisch filter kunnen kleine kreeftachtigen zoals Cyclops en Daphnia leven.
De witte uitwerpselen van de vissen bevatten eieren, deze komen uit en worden door de Cyclops gegeten.

Kieuwwormen kunnen kortademigheid veroorzaken (dit symptoom komt ook voor bij een gebrek aan zuurstof in het water!).
Andere symptomen van kieuwwormen kunnen zijn: schuurgedrag, het dichthouden van een kieuw en met de andere klappen, hoestgedrag (alsof de vis iets naar buiten wil stoten).
Soms zien we ook slijmvorming tussen de kieuwdeksels.
De kieuwen van een vis produceren slijm als reactie op een parasiet.
Maar dat doen ze ook als het dier in te zuur of te basisch water zit.
Een kieuwworm is vrij vissoortspecifiek.
In een vijver bijvoorbeeld zullen de koi worden aangetast terwijl de goudwinde ongedeerd blijft.
Kieuwwormen zijn hermafrodiet (tweeslachtig): er is geen koppel nodig om tot voortplanting over te gaan.
Een tussengastheer is ook niet nodig. Uit een ei van deze worm komt een trilhaarlarve, die een worm wordt.
De parasiet plant zich in een aquarium heel makkelijk voort.

Kieuwwormen komen in het aquarium door een besmette vis aan te schaffen of door planten en ander materiaal besmet met wormeieren in het aquarium te brengen. Doe nooit het vervoerwater in uw aquarium!
Laat de vissen acclimatiseren in de quarantainebak door er langzaam wat water bij te doen.
Zet ze dan over in de quarantainebak en gooi het wenwater weg.
Hierdoor voorkomt u ziekten.
Als iemand een bepaalde vissoort niet in leven kan houden, is het mogelijk dat er sprake is van wormen.

Gerelateerde artikelen:

1. Colombo vismedicijnen
2. Ankerwormen, Lernea
3. HS vismedicijnen